Wiki EUC

O elektrycznym monocyklu (PL)

Elektryczny monocykl jest sam w sobie genialną maszyną — główny problem z monocyklem jest, tak jak ze wszystkim, czynnik ludzki.

Nadaje się do jazdy zarówno po chodniku, jak i po ścieżce rowerowej i po drodze.

Uwaga: poniższe zasady i przepisy dotyczą Czech. W Polsce obowiązują lokalne przepisy ruchu drogowego — koniecznie je sprawdź przed jazdą.

Elektryczny monocykl na chodniku

Jednokolarzyst a na elektrycznym monocyklu zajmuje tyle samo miejsca co pieszy. Monocykl ma jezdec między nogami i na boki zajmuje tyle miejsca co szerokość ramion i bioder. Do przodu i do tyłu jednokolarz zajmuje mniej więcej tyle miejsca co pieszy poruszający nogami. Jedyna różnica — jednokolarz jest nieco wyższy (ma przez to lepszą widoczność niż pieszy).
Jednokolarz potrafi manewrować nieprawdopodobnie dobrze — potrafi slalomować, obrócić się w miejscu itp.
Jednokolarz potrafi na chwilę stanąć i znowu ruszyć (bez zdejmowania nogi z monocykla).
Dla jednokolarzysty przyspieszanie i zwalnianie to żaden problem — to dla niego frajda. Rowerzysta stara się nie zwalniać, bo kosztuje go to mnóstwo energii fizycznej przy ponownym rozkręceniu. Auto, motocykl zużywa hamując klocki hamulcowe, a rozruch kosztuje sporo benzyny i oleju napędowego = kosztuje pieniądze. Jednokolarzystę hamowanie i ruszanie kosztuje trochę energii = zasięgu, finansowo jest to absolutne minimum w porównaniu ze spalinowym silnikiem i pojazdem ważącym np. 2,5 tony.
Oczywiście jednokolarz na chodniku musi być niezwykle ostrożny i poruszać się z prędkością pieszego.
Oczywiście rozsądniej jest używać chodnika tylko wtedy, gdy jest ku temu poważny powód.

Elektryczny monocykl na ścieżce rowerowej

Monocykl zajmuje absolutne minimum miejsca w odróżnieniu od wrotek itp.
Jednokolarzowi przyjemnie i naturalnie jest poruszać się z prędkością rowerzysty.

Elektryczny monocykl na drodze

Nawet słabsze monocykle potrafią poruszać się z prędkością roweru, więc jednokolarz na drodze powinien mieć takie same prawa jak rowerzysta.
Wydajne elektryczne monocykle potrafią po mieście poruszać się z taką samą prędkością jak skutery, motocykle czy auta.
Monocykle nie zanieczyszczają powietrza i zajmują absolutne minimum miejsca, z czego wynika, że w przyszłości naszych miast (oczywiście po chodzeniu pieszo i komunikacji miejskiej) nadają się najbardziej ze wszystkich indywidualnych środków transportu (oczywiście z uwzględnieniem ukształtowania czeskich miast = rower w wielu miastach jest ze względu na pagórki środkiem transportu głównie dla sportowców, a nie dla szerokiej publiczności).

Zasady jazdy na elektrycznym monocyklu

Zasady są racjonalne — oparte na pozostałych przepisach ruchu drogowego i zasadach dobrego zachowania.

Najważniejsza zasada: nie stwarzać zagrożenia

Zasady jazdy na chodniku

Krótko mówiąc: jednokolarz na chodniku powinien zachowywać się jak pieszy.

Na chodniku zdecydowanie niedopuszczalne jest, aby jednokolarz nie przestrzegał zasad dla pojazdów silnikowych w strefie pieszej: „W strefie dla pieszych kierowca może jechać z prędkością najwyżej 20 km/h. Przy tym musi zachować szczególną ostrożność wobec pieszych, których nie może zagrażać; w razie konieczności musi zatrzymać pojazd." — i poruszał się z prędkością większą niż 20 km/h.

Zasady jazdy w strefie pieszej

Krótko mówiąc: jednokolarz w strefie pieszej powinien zachowywać się jak pieszy.

W strefie pieszej niedopuszczalne jest, aby jednokolarz nie przestrzegał zasad dla pojazdów silnikowych: „W strefie dla pieszych kierowca może jechać z prędkością najwyżej 20 km/h. Przy tym musi zachować szczególną ostrożność wobec pieszych, których nie może zagrażać; w razie konieczności musi zatrzymać pojazd." — i poruszał się z prędkością większą niż 20 km/h.

Zasady jazdy na ścieżce rowerowej

Krótko mówiąc: jednokolarz na ścieżce rowerowej powinien zachowywać się jak rowerzysta.

Zasady jazdy na drodze

Krótko mówiąc: jednokolarz na drodze powinien zachowywać się jak skuter czy motocykl i stosować się do przepisów ruchu drogowego.